Rozwój instytucji niezależnego członka rady nadzorczej w krajach Europy Środkowo-Wschodniej

SPRAWOZDANIE MERYTORYCZNE Z REALIZACJI PROJEKTU BADAWCZEGO  N N115 128134 (umowa 1281/B/H03/2008/34)

Rozkwit koncepcji niezależnego członka rady nadzorczej związany jest bezpośrednio z rozprzestrzeniającą się na światowych rynkach kapitałowych popularnością zasad corporate governance. Instytucja członka niezależnego pojawiła się na szerszą skalę w systemach corporate governance pod koniec lat 90-tych. Jego istotą jest ograniczanie kosztów agencji poprzez wprowadzenie systemowej kontroli konfliktu interesów powstającego na poziomie organu kontrolnego. Pomimo, że korzenie instytucji niezależnego członka wywodzą się z rynków anglosaskich, charakteryzujących się dużym rozproszeniem akcjonariatu, to w wyniku rekomendacji międzynarodowych, rozwiązanie to przeniknęło do systemów kontynentalnych, do których należą także rozwijające się kraje Europy Środkowo-Wschodniej. W ramach niniejszego badania analizowano zakres regulacji niezależnych członków rad (nadzorczych) na największych rynkach kapitałowych regionu oraz próbowano ocenić stopień wykorzystania instytucji niezależnych członków środkowo-europejskich spółek giełdowych do kontrolowania problemu agencji występującego w warunkach skoncentrowanych struktur własności.

drukuj     wyślij

do góry powrót